Jan Rap en z'n maat

De hoofdpersonen in de beroemde sociale romans van Yvonne Keuls, waarin fictie en werkelijkheid een hechte eenheid vormen, zijn sterke figuren die in een ellendige situatie terecht zijn gekomen. Thema's als leed en onmacht, angst en het grote gemis aan liefde, maar ook schuld en eigen verantwoordelijkheid worden met liefde behandeld.

Jan Rap en z'n maat is een fascinerend verslag over de ervaringen die Yvonne Keuls opdeed in een opvangcentrum voor jongeren. Een hard en realistisch relaas van menselijke mislukkingen, falende instanties en blunderende teamleden.

Jan Rap en z'n maat

Om tien uur vanmorgen kwam Janneke bij ons. Met dichtslagen ogen, een bloedneus en een dikke lip. Ze wilde in geen geval blijven, alleen maar op adem komen. Ik bracht haar naar een kamer, waar ze haar tas neerzette en met haar jas aan in bed kroop. Praten wilde ze niet, wél eten. Met haar hoofd onder de dekens en naar de muur gekeerd at ze drie boterhammen op. Daarna draaide ze zich even naar mij, vroeg: 'Het is hier toch echt veilig, hè?' en keerde zich na mijn bevestiging terug naar de muur. Ik zei haar dat ze de deur op slot kon doen als ze dat wilde, maar ze reageerde niet. Toen ik de kamer uitging, hoorde ik dat ze opstond en naar de deur liep. Ze draaide hem op slot.
In de middag kwam ze naar beneden. Ze had haar jas nog aan, de zwelling in haar gezicht was iets minder geworden. 'Heb je een kam?', vroeg ze me. We zijn op alles berekend, maar een kam was nergens te vinden in huis. 'Ach, laat maar zitten ook,' zei ze, 'ik zie er toch uit als een gek... Wie bén je eigenlijk, als ik vragen mag?' 'Ik ben Yvonne,' zei ik, 'maar we hebben al kennisgemaakt.'
Ze keek me taxerend aan. 'Was jij dat dan, vanmorgen, toen ik binnenkwam?'
'Ja,' zei ik.